تبلیغات
دفتر مشق - بند ناف روانی دکتر هلاکویی
دفتر مشق
اللهم عجل لولیك الفرج

زمانی که کودکی به دنیا پا میذاره اولین کاری که انجام میشه بریدن بندناف کودک از مادر هست تا نوزاد به دنیا اومده یاد بگیره که منبعد باید با استقلال کامل از ساختار فیزیکی مادر به زندگی ادامه بده.

هرچند بند ناف بریده میشه اما بند ناف روانی تا سالهای سال بین والدین و فرزند وجود داره و حتی ممکنه روز به روز هم عمیقتر بشه و زمانی که موعد بریدن این پیوند باشه کاری خواهد بود بس طاقت فرسا هم برای والدین و هم فرزندان.

اصولا برداشته شدن یا کمرنگ شدن این بندناف روانی به علل و عوامل گوناگونی بستگی داره. عواملی مثل اصول تربیتی خانواده، شخصیت فرزند، پرورش حس استقلال طلبی و ....

افرادی در جامعه رو سراغ دارم که با گذشت دو الی سه دهه  از زندگی شون همچنان به شدت وابستگی به والدین دارن به طوری که یکی از بستگان ما (خانم مهندسی 26 ساله) به علت نبریده شدن همین بند ناف روانی حتی بعضی از شبها کنار مادرش میخوابه و همچنان از وجود مادر احساس امنیت و ارامش به دست میاره. در حالی که در این مورد هم والد و هم فرزند مقصرن چرا که والدین احساس استقلال در فرزندشون به وجود نیاوردن و فرزند هم هیچ تلاشی برای کسب ازادی های بیشتر و استقلال مورد نیاز انجام نداده.

بحث در این مورد بسیاره. به همین مقدار بسنده میکنم تا سخن به دراز نره.

شما از چه زمانی بند ناف روانی تون رو از والدین جدا کردید و سعی در تجربه ی استقلال شخصی داشتید؟

برای بریدن بند ناف روانی فرزندتون چه تدبیری اندیشیده اید؟

برای این کار آماده هستید؟




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 19 فروردین 1395 توسط اسلامی